کسی رو دوست داشته باشی ؛ نمی تونی تو چشماش زول بزنی ؛ نمی تونی دوری شو تحمل کنی ؛ نمی تونی بهش بگی چقدر دوستش داری ؛ نمی تونی بهش بگی چقدر به اون نیاز داری ؛ واسه همینه که عاشقا دیوونه آدم ها به هم گل می دهند ، چون معنای حقیقی عشق در گل ها نهفته است ؛ کسی که بکوشد صاحب گلی شود؛ زیبایی پژمردن اش را هم خواهد دید؛ اما اگر به همین بسنده کند که گلی را در دشتی بنگرد ، همواره با او خواهد ماند؛ چون آن گل با عصر هنگام ، با غروب خورشید ، با بوی زمین خیس و با ابرهای افق می میرد _ _ _ حس که پیدا شد عشق باریدن گرفت، هیچ میدانی رمز عاشق بودن هرکس فقط این است: ساده بودن، ساده دیدن، و ساده پذیرفتن...پس ساده میگویم، ساده...دوستت دارم _ _ _ _ عاشقت خواهم ماند بی آنکه بدانی دوستت خواهم داشت بی آنکه بگویم درد دل خواهم کرد بی هیچ کلامی ... در آغوشت قرار خواهم گرفت بی هیچ کلامی در آغوشت خواهم ماند بی هیچ کلامی شاید احساسم اینگونه نمیرد _ _ _ _ · آرزومه که یه روز، تو کلبه ی قشنگمون یه شب صاف مهتابی، با دیوارای عنابی دست بکشم رو گونه هات ، خیره بشم به اون چشات حس کنم کنارمی ، تو آغوش گرم منی سرت رو شونه هام باشه ، دستات توی دستام باشه نگات تو چشم من باشه ، لبات روی لبهام باشه از عشق هم گر بگیریم ، از امروزو فردا بگیم با این دلهای پاکمون ، یه جشن کوچک بگیریم